Programy edukacyjne
Multimedialne programy komputerowe przewyższają tradycyjne pomoce pod względem atrakcyjności i skuteczności, bo oddziałują na wiele zmysłów, łącząc w sobie obraz, dźwięk i zmuszając odbiorcę do aktywności. Dzięki intensywnej komputeryzacji szkół stały się coraz częściej stosowanym narzędziem umożliwiającym uatrakcyjnienie prowadzonych lekcji w każdej grupie wiekowej.
Zabawy komputerowe są kierowane do dzieci najmłodszych. Przyzwyczajają je do rozumienia interaktywności komputera. Zabawa edukacyjna nie stawia przed dzieckiem żadnych określonych zadań do wykonania, wprowadza do właściwego procesu edukacji. Ćwiczenia komputerowe to programy realizujące wprost określone cele edukacyjne. Są one zbliżone do szkolnych ćwiczeń tradycyjnych. Jednak forma ćwiczenia komputerowego – grafika, dźwięk, animacja – przesądzają o atrakcyjności tych programów komputerowych. Gry komputerowe to programy, które cele edukacyjne realizują w sposób pośredni: wiedza i umiejętności są zdobywane w trakcie gry jako cel niejawny. Scenariusz gry odwraca uwagę dziecka od właściwych treści kształcenia; gry komputerowe wykorzystują element rywalizacji. Programy użytkowe to przede wszystkim edytory grafiki, tekstu, melodii. Programy edukacyjne to formy komputerowej prezentacji wiedzy; należą do nich słowniki, encyklopedie multimedialne.
Nie ma ścisłej granicy oddzielającej zabawę od ćwiczenia komputerowego, ćwiczenia od gry, zabawę od gry. W poszczególnych programach mogą występować ćwiczenia, gry i zabawy. Można też przez wprowadzenie rywalizacji upodobnić zabawę komputerową do gry. Podstawowym rodzajem programów dydaktycznych przeznaczonych dla dzieci powinny być gry komputerowe. Istnieje zależność między procesami poznawczymi a emocjonalnymi w nauce. Zainteresowanie ucznia ciekawymi ćwiczeniami wpływa na koncentrację uwagi, szybsze zapamiętywanie i rozwój myślenia. Właśnie programy komputerowe są w stanie zapewnić wiele różnorodnych, ciekawych ćwiczeń wyzwalających pozytywne emocje.
Istotną sprawą jest ocena programu edukacyjnego. Zanim zdecydujemy się na zastosowanie takiego programu, rozważmy jego przydatność w procesie nauczania, oceńmy go pod względem merytorycznym, dydaktycznym, atrakcyjności przekazu i pod względem technicznym. Program powinien zawierać materiał, ćwiczenia dostosowane do wieku odbiorcy; również metody i sposób oceny postępów dziecka w nauce powinny być dostosowane do jego wieku. Program musi respektować zasady nauczania.
Przy wyborze programu należy uwzględnić jego atrakcyjność dla dziecka, sposób komunikowania się z komputerem, a także łatwość obsługi. Dobry program nie powinien wymagać od użytkownika żadnego przygotowania.Powinien być natomiast na tyle komunikatywny, żeby można go uruchomić i obsługiwać bez czytania instrukcji. Program musi podobać się przede wszystkim uczniowi, jeśli nie będzie się mu podobał lub będzie stosowany pod presją, nie przyniesie żadnych korzyści dydaktycznych.
